ಹರಿಕಥಾಮೃತಸಾರ ಗುರುಗಳ ಕರುಣದಿಂದಾಪನಿತು ಪೇಳುವೆ ಪರಮ ಭಗವದ್ಭಕ್ತರಿದನಾದರದಿ ಕೇಳುವುದು ॥ ಶ್ರವಣ ಮನಕಾನಂದವೀವುದು ಭವಜನಿತ ದುಃಖಗಳ ಕಳೆವುದು ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳಿಹಪರಂಗಳಲಿತ್ತು ಸಲಹುವುದು । ಭುವನ ಪಾವನವೆನಿಪ ಲಕುಮೀ- ಧವನ ಮಂಗಳ ಕಥೆಯ ಪರಮೋ- ತ್ಸವದಿ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟಾಲಿಪುದು ಭೂಸುರರು ದಿನದಿನದಿ ॥1॥ ಮಳೆಯ ನೀರೋಣಿಯೊಳು ಪರಿಯಲು ಬಳಸರೂರೊಳಗಿದ್ದ ಜನರಾ ಜಲವು ಹೆದ್ದೊರೆಗೂಡೆ ಮಜ್ಜನಪಾನಗೈದಪರು । ಕಲುಷ ವಚನಗಳಾದಡೆಯು ಬಾಂ- ಬೊಳೆಯ ಪೆತ್ತನ ಪಾದಮಹಿಮಾ ಜಲಧಿ ಪೊಕ್ಕದರಿಂದ ಮಾಣ್ದಪರೇ ಮಹೀಸುರರು ॥2॥ ಶೃತಿತತಿಗಳಭಿಮಾನಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸ್ತುತಿಗಳಿಗೆ ಗೋಚರಿಸದಪ್ರತಿ- ಹತ ಮಹೈಶ್ವರ್ಯಾದ್ಯಖಿಲ ಸದ್ಗುಣಗಣಾಂಭೋಧಿ । ಪ್ರತಿದಿವಸ ತನ್ನಂಘ್ರಿ ಸೇವಾ- ರತ ಮಹಾತ್ಮರು ಮಾಡುತಿಹ ಸಂ- ಸ್ತುತಿಗೆ ವಶನಾಗುವನಿವನ ಕಾರುಣ್ಯಕೇನೆಂಬೆ ॥3॥ ಮನವಚನಕತಿದೂರ ನೆನೆವರ- ನನುಸರಿಸಿ ತಿರುಗುವನು ಜಾಹ್ನವಿ ಜನಕ ಜನರೊಳಗಿದ್ದು ಜನಿಸುವ ಜಗದುದರ ತಾನು । ಘನಮಹಿಮ ಗಾಂಗೇಯನುತ ಗಾ- ಯನವ ಕೇಳುತ ಗಗನಚರವಾ- ಹನ ದಿವೌಕಸರೊಡನೆ ಚರಿಸುವ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ॥4॥ ಮಲಗಿ ಪರಮಾದರದಿ ಪಾಡಲು ಕುಳಿತು ಕೇಳುವ ಕುಳಿತು ಪಾಡಲು ನಿಲುವ ನಿಂತರೆ ನಲಿವ ನಲಿದರೆ ಒಲಿವೆ ನಿಮಗೆಂಬ । ಸುಲಭನೋ ಹರಿ ತನ್ನವರನರ ಘಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಗಲನು ರಮಾಧವ- ನೊಲಿಸಲರಿಯದೆ ಪಾಮರರು ಬಳಲುವರು ಭವದೊಳಗೆ ॥5॥ ಮನದೊಳಗೆ ತಾನಿಪ್ಪ ಮನವೆಂ- ದೆನಿಸಿಕೊಂಬನು ಮನದ ವೃತ್ತಿಗ- ಳನುಸರಿಸಿ ಭೋಗಗಳನೀವನು ತ್ರಿವಿಧಚೇತನಕೆ । ಮನವನಿತ್ತರೆ ತನ್ನನೀವನು ತನುವ ದಂಡಿಸಿ ದಿನದಿನದಿ ಸಾ- ಧನವ ಮಾಳ್ಪರಿಗಿತ್ತಪನು ಸ್ವರ್ಗಾದಿಭೋಗಗಳ ॥6॥ ಪರಮ ಸತ್ಪುರುಷಾರ್ಥರೂಪನು ಹರಿಯು ಲೋಕಕೆ ಎಂದು ಪರಮಾ- ದರದಿ ಸದುಪಾಸನೆಯಗೈವರಿಗಿತ್ತಪನು ತನ್ನ । ಮರೆದು ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳ ಕಾಮಿಸು- ವರಿಗೆ ನಗುತತಿಶೀಘ್ರದಿಂದಲಿ ಸುರಪತನಯ ಸುಯೋಧನರಿಗಿತ್ತಂತೆ ಕೊಡುತಿಪ್ಪ ॥7॥ ಜಗವನೆಲ್ಲವ ನಿರ್ಮಿಸುವ ನಾ- ಲ್ಮೊಗನೊಳಗೆ ತಾನಿದ್ದು ಸಲಹುವ ಗಗನಕೇಶನೊಳಿದ್ದು ಸಂಹರಿಸುವನು ಲೋಕಗಳ । ಸ್ವಗತಭೇದ ವಿವರ್ಜಿತನು ಸ- ರ್ವಗ ಸದಾನಂದೈಕ ದೇಹನು ಬಗೆಬಗೆಯ ನಾಮದಲಿ ಕರೆಸುವ ಭಕುತರನು ಪೊರೆವ ॥8॥ ಒಬ್ಬನಲಿ ನಿಂದಾಡುವನು ಮ- ತೊಬ್ಬನಲಿ ನೋಡುವನು ಬೇಡುವ- ನೊಬ್ಬನಲಿ ನೀಡುವನು ಮಾತಾಡುವನು ಬೆರಗಾಗಿ । ಅಬ್ಬರದ ಹೆದ್ದೈವನಿವ ಮ- ತೊಬ್ಬರನು ಲೆಕ್ಕಿಸನು ಲೋಕದೊ- ಳೊಬ್ಬನೇ ತಾ ಬಾಧ್ಯಬಾಧಕನಾಹ ನಿರ್ಭೀತ ॥9॥ ಶರಣಜನಮಂದಾರ ಶಾಶ್ವತ ಕರುಣಿ ಕಮಲಾಕಾಂತ ಕಾಮದ ಪರಮಪಾವನತರ ಸುಮಂಗಳಚರಿತ ಪಾರ್ಥಸಖ । ನಿರುಪಮಾನಂದಾತ್ಮನಿರ್ಗತ ದುರಿತ ದೇವವರೇಣ್ಯನೆಂದಾ- ದರದಿ ಕರೆಯಲು ಬಂದೊದಗುವನು ತನ್ನವರ ಬಳಿಗೆ ॥10॥ ಜನನಿಯನು ಕಾಣದಿಹ ಬಾಲಕ ನೆನೆನೆನೆದು ಹಲುಬುತಿರೆ ಕತ್ತಲೆ ಮನೆಯೊಳಡಗಿದ್ದವನ ನೋಡುತ ನಗುತ ಹರುಷದಲಿ । ತನಯನಂ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ರಂಬಿಸಿ ಕನಲಿಕೆಯ ಕಳೆವಂತೆ ಮಧುಸೂ- ದನನು ತನ್ನವರಿದ್ದೆಡೆಗೆ ಬಂದೊದಗಿ ಸಲಹುವನು ॥11॥ ಇಟ್ಟಿಕಲ್ಲನು ಭಕುತಿಯಿಂದಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಭಕುತಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ತನ್ನನೆ ಕೊಟ್ಟ ಬಡಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪಿಡಿಯವಲಕ್ಕಿಗಖಿಳಾರ್ಥ । ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳೆಂದ ಚೈದ್ಯನ ಪೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿಂಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದ- ಲಿಟ್ಟ ಭೀಷ್ಮನವಗುಣಗಳೆಣಿಸಿದನೇ ಕರುಣಾಳು ॥12॥ ಧನವ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಫಣಿ ತಾ- ನುಣದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡದನು- ದಿನದಿ ನೋಡುತ ಸುಖಿಸುವಂದದಿ ಲಕುಮಿವಲ್ಲಭನು । ಪ್ರಣತರನು ಕಾಯ್ದಿಹನು ನಿಷ್ಕಾ- ಮನದಿ ನಿತ್ಯಾನಂದಮಯ ದು- ರ್ಜನರ ಸೇವೆಯನೊಲ್ಲನಪ್ರತಿಮಲ್ಲ ಜಗಕೆಲ್ಲ ॥13॥ ಬಾಲಕನ ಕಲಭಾಷೆ ಜನನಿಯು ಕೇಳಿ ಸುಖಪಡುವಂತೆ ಲಕುಮೀ- ಲೋಲ ಭಕುತರು ಮಾಡುತಿಹ ಸಂಸ್ತುತಿಗೆ ಹಿಗ್ಗುವನು । ತಾಳ ತನ್ನವರಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ- ಹೇಳನವ ಹೆದ್ದೈವ ವಿದುರನ ಆಲಯದಿ ಪಾಲುಂಡು ಕುರುಪನ ಮಾನವನೆ ಕೊಂಡ ॥14॥ ಸ್ಮರಿಸುವವರಪರಾಧಗಳ ತಾ ಸ್ಮರಿಸ ಸಕಲೇಷ್ಟಪ್ರದಾಯಕ ಮರಳಿ ತನಗರ್ಪಿಸಲು ಕೊಟ್ಟುದನಂತಮಡಿ ಮಾಡಿ । ಪರಿಪರಿಯಲಿಂದುಣಿಸಿ ಸುಖ ಸಾ- ಗರದಿ ಲೋಲಾಡಿಸುವ ಮಂಗಳ- ಚರಿತ ಚಿನ್ಮಯಗಾತ್ರ ಲೋಕಪವಿತ್ರ ಸುಚರಿತ್ರ ॥15॥ ಏನು ಕರುಣಾನಿಧಿಯೋ ಹರಿ ಮ- ತೇನು ಭಕ್ತಾಧೀನನೋ ಇ- ನ್ನೇನು ಈತನ ಲೀಲೆ ಇಚ್ಛಾಮಾತ್ರದಲಿ ಜಗವ । ತಾನೆ ಸೃಜಿಸುವ ಪಾಲಿಸುವ ನಿ- ರ್ವಾಣ ಮೊದಲಾದಖಿಳಲೋಕ- ಸ್ಥಾನದಲಿ ಮತ್ತವರನಿಟ್ಟಾನಂದಪಡಿಸುವನು ॥16॥ ಜನಪ ಮೆಚ್ಚಿದರೀವ ಧನವಾ- ಹನ ವಿಭೂಷಣವಸನ ಭೂಮಿಯ ತನುಮನವನಿತ್ತಾದರಿಪರುಂಟೇನೋ ಲೋಕದೊಳು । ಅನವರತ ನೆನೆವವರನಂತಾ- ಸನವೆ ಮೊದಲಾದಾಲಯದೊಳಿ- ಟ್ಟಣುಗನಂದದಲವರ ವಶನಾಗುವ ಮಹಾಮಹಿಮ ॥17॥ ಭುವನ ಪಾವನ ಚರಿತ ಪುಣ್ಯ- ಶ್ರವಣ ಕೀರ್ತನ ಪಾಪನಾಶನ ಕವಿಭಿರೀಡಿತ ಕೈರವದಳಶ್ಯಾಮ ನಿಸ್ಸೀಮ । ಯುವತಿ ವೇಷದಿ ಹಿಂದೆ ಗೌರೀ- ಧವನ ಮೋಹಿಸಿ ಕೆಡಿಸಿ ಉಳಿಸಿದ ಇವನ ಮಾಯವ ಗೆಲುವನಾವನು ಈ ಜಗತ್ರಯದಿ ॥18॥ ಪಾಪಕರ್ಮವ ಸಹಿಸುವೆಡೆ ಲ- ಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಗೆ ಸಮರಾದ ದಿವಿಜರ- ನೀ ಪಯೋಜಭವಾಂಡದೊಳಗಾವಲ್ಲಿ ನಾ ಕಾಣೆ । ಗೋಪ ಗುರುವಿನ ಮಡದಿ ಭೃಗು ನಗ- ಚಾಪ ಮೊದಲಾದವರು ಮಾಡ್ದ ಮ- ಹಾಪರಾಧಗಳೆಣಿಸಿದನೆ ಕರುಣಾಸಮುದ್ರ ಹರಿ ॥19॥ ಅಂಗುಟಾಗ್ರದಿ ಜನಿಸಿದ ಮರತ- ರಂಗಿಣಿಯು ಲೋಕತ್ರಯಗಳಘ ಹಿಂಗಿಸುವಳವ್ಯಾಕೃತಾಕಾಶಾಂತ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ । ಇಂಗಡಲ ಮಗಳೊಡೆಯನಂಗೋ- ಪಾಂಗಗಳಲಿಪ್ಪಮಲನಂತ ಸು- ಮಂಗಳಪ್ರದನಾಮ ಪಾವನ ಮಾಳ್ಪದೇನರಿದು ॥20॥ ಕಾಮಧೇನು ಸುಕಲ್ಪತರು ಚಿಂ- ತಾಮಣಿಗಳಮರೇಂದ್ರ ಲೋಕದಿ ಕಾಮಿತಾರ್ಥಗಳೀವವಲ್ಲದೆ ಸೇವೆ ಮಾಳ್ಪರಿಗೆ । ಶ್ರೀ ಮುಕುಂದನ ಪರಮ ಮಂಗಳ ನಾಮ ನರಕಸ್ಥರನು ಸಲಹಿತು ಪಾಮರರ ಪಂಡಿತರೆನಿಸಿ ಪುರುಷಾರ್ಥ ಕೊಡುತಿಹುದು ॥21॥ ಮನದೊಳಗೆ ಸುಂದರ ಪದಾರ್ಥವ ನೆನೆದುಕೊಡೆ ಕೈಕೊಂಡು ಬಲು ನೂ- ತನ ಸುಶೋಭಿತ ಗಂಧಸುರಸೋಪೇತ ಫಲರಾಶಿ । ದ್ಯುನದಿನಿವಹಗಳಂತೆ ಕೊಟ್ಟವ- ರನು ಸದಾ ಸಂತಯಿಸುವನು ಸ- ದ್ಗುಣವ ಕದ್ದವರಘವ ಕದಿವನು ಅನಘನೆಂದೆನಿಸಿ ॥22॥ ಚೇತನಾಚೇತನ ವಿಲಕ್ಷಣ ನೂತನ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಳಗೆ ಬಲು- ನೂತನತಿ ಸುಂದರಕೆ ಸುಂದರ ರಸಕೆ ರಸರೂಪ । ಜಾತರೂಪೋದರ ಭವಾದ್ಯರೊ- ಳಾತತ ಪ್ರತಿಮ ಪ್ರಭಾವ ಧ- ರಾತಳದೊಳೆಮ್ಮೊಡನೆಯಾಡುತಲಿಪ್ಪ ನಮ್ಮಪ್ಪ ॥23॥ ತಂದೆ ತಾಯ್ಗಳು ತಮ್ಮ ಶಿಶುವಿಗೆ ಬಂದ ಭಯಗಳ ಪರಿಹರಿಸಿ ನಿಜ- ಮಂದಿರದಿ ಬೇಡಿದುದನಿತ್ತಾದರಿಸುವಂದದಲಿ । ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆಡಬಲದಿ ಒಳಹೊರ- ಗಿಂದಿರೇಶನು ತನ್ನವರ ನೆಂ- ದೆಂದು ಸಲಹುವನಾಗಸದವೋಲೆತ್ತ ನೋಡಿದರು ॥24॥ ಒಡಲ ನೆಳಲಂದದಲಿ ಹರಿ ನ- ಮ್ಯೊಡನೆ ತಿರುಗುವ ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಬಿಡದೆ ಬೆಂಬಲನಾಗಿ ಭಕ್ತಾಧೀನನೆಂದೆನಿಸಿ । ತಡೆವ ದುರಿತೌಘಗಳ ಕಾಮದ ಕೊಡುವ ಸಕಲೇಷ್ಟಗಳ ಸಂತತ ನಡೆವ ನಮ್ಮಂದದಲಿ ನವಸುವಿಶೇಷ ಸನ್ಮಹಿಮ ॥25॥ ಬಿಟ್ಟವರ ಭವಪಾಶದಿಂದಲಿ ಕಟ್ಟುವನು ಬಹುಕಠಿಣನಿವ ಶಿ- ಷ್ಟೇಷ್ಟನೆಂದರಿದನವರತ ಸದ್ಭಕ್ತಿಪಾಶದಲಿ । ಕಟ್ಟುವರ ಭವಕಟ್ಟು ಬಿಡಿಸುವ ಸಿಟ್ಟಿನವನಿವನಲ್ಲ ಕಾಮದ ಕೊಟ್ಟು ಕಾವನು ಸಕಲಸೌಖ್ಯಗಳiಹಪರಂಗಳಲಿ ॥26॥ ಕಣ್ಣಿಗೆವೆಯಂದದಲಿ ಕೈ ಮೈ ತಿಣ್ಣಿಗೊದಗುವ ತೆರದಿ ಪಲ್ಗಳು ಪಣ್ಣು ಫಲಗಳನಗಿದು ಜಿಹ್ವೆಗೆ ರಸವನೀವಂತೆ । ಪುಣ್ಯಫಲಗಳನೀವುದಕೆ ನುಡಿ- ವೆಣ್ಣಿನಾಣ್ಮಾಂಡದೊಳು ಲಕ್ಷ್ಮಣ- ಣ್ಣನೊದಗುವ ಭಕ್ತರವಸರಕಮರಗಣಸಹಿತ ॥27॥ ಕೊಟ್ಟದನು ಕೈಗೊಂಬರೆಕ್ಷಣ ಬಿಟ್ಟಗಲ ತನ್ನವರ ದುರಿತಗ- ಳಟ್ಟುವನು ದೂರದಲಿ ದುರಿತಾರಣ್ಯ ಪಾವಕನು । ಬೆಟ್ಟ ಬೆನ್ನಿಲಿ ಹೊರಿಸಿದವರೊಳು ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿದನೇನೋ ಹರಿ ಕಂ- ಗೆಟ್ಟ ಸುರರಿಗೆ ಸುಧೆಯನುಣಿಸಿದ ಮುರಿದನಹಿತರನು ॥28॥ ಖೇದ ಮೋದ ಜಯಾಪಜಯ ಮೊದ- ಲಾದ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲ ಚಿನ್ಮಯ ಸಾದರದಿ ತನ್ನಂಘ್ರಿ ಕಮಲವ ನಂಬಿ ಸ್ತುತಿಸುವರ । ಕಾದುಕೊಂಡಿಹ ಪರಮ ಕರುಣಾ ಮ- ಹೋದಧಿಯು ತನ್ನವರು ಮಾಡ್ದಪ- ರಾಧಗಳ ನೋಡದಲೆ ಸಲಹುವ ಸರ್ವಕಾಮದನು ॥29॥ ಮೀನ ಕೂರ್ಮ ವರಾಹ ನರ ಪಂ- ಚಾನನಾತುಳ ಶೌರ್ಯ ವಾಮನ ರೇಣುಕಾತ್ಮಜ ರಾವಣಾರಿ ನಿಶಾಚರಧ್ವಂಸಿ । ಧೇನುಕಾಸುರ ಮಥನ ತ್ರಿಪುರವ ಹಾನಿಗೈಸಿದ ನಿಪುಣ ಕಲಿಮುಖ ದಾನವರ ಸಂಹರಿಸಿ ಧರ್ಮದಿ ಕಾಯ್ದ ಸುಜನರನು ॥30॥ ಶ್ರೀ ಮನೋರಮ ಶಮಲವರ್ಜಿತ ಕಾಮಿತಪ್ರದ ಕೈರವದಳ ಶ್ಯಾಮ ಶಬಲ ಶರಣ್ಯ ಶಾಶ್ವತ ಶರ್ಕರಾಕ್ಷಸಖ । ಸಾಮಸನ್ನುತ ಸಕಲ ಗುಣಗಣ- ಧಾಮ ಶ್ರೀಜಗನ್ನಾಥವಿಠ್ಠಲ ನೀ ಮಹಿಯೊಳವತರಿಸಿ ಸಲಹಿದೆ ಸಕಲ ಸುಜನರನು ॥31॥